BHMAGAZINO: Vodafone Posidonia initiative

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΑΠΑΘΕΟΔΩΡΟΥ
«Δεν υπάρχει “αδιάφορος” ελληνικός βυθός»

Ο καθηγητής Περιβαλλοντικής και Γεωλογικής Ωκεανογραφίας και επιστημονικός διευθυντής του Oceanus-Lab του Τμήματος Γεωλογίας του Πανεπιστημίου Πατρών, μιλάει για τη συνεργασία του με το Κοινωφελές Ίδρυμα Αθανάσιος Κ. Λασκαρίδης, για τα «hot spots» απορριμμάτων στον Σαρωνικό, τους «ζώντες λίθους» των Κυκλάδων και όσα αποκαλύπτουν στους ερευνητές οι φακοί των τηλεκατευθυνόμενων υποβρύχιων οχημάτων.

Η θάλασσα δεν είναι μόνο τοπίο. Είναι ένα ζωντανό οικοσύστημα που στηρίζει την παραγωγή, τον πολιτισμό και την καθημερινότητά μας - και ταυτόχρονα, απορροφά, καλώς ή κακώς, μεγάλο μέρος από τον αντίκτυπο της ανθρώπινης δραστηριότητας. Η ρύπανση σπάνια ξεκινά στη θάλασσα: αρχίζει από τη στεριά, περνάει από την παράκτια ζώνη και καταλήγει στον βυθό. Αυτή την ενιαία διαδρομή προσπαθεί εδώ και χρόνια να κατανοήσει, με μια ολιστική προσέγγιση, το Κοινωφελές Ίδρυμα Αθανάσιος Κ. Λασκαρίδης (ACLCF): όχι με μεμονωμένες παρεμβάσεις σε κάποια ακτή ή σε κάποιον βυθό, αλλά με μια αλυσίδα δράσεων που συνδέουν το χερσαίο, το παράκτιο και το θαλάσσιο περιβάλλον ως ένα Κοινό πεδίο ευθύνης, συνεχούς έρευνας και εκπαίδευσης.

Στην πράξη, η προσέγγιση αυτή παίρνει τη μορφή του «Typhoon Project» -της βασικής επιχειρησιακής δραστηριόπῃιας του Ιδρύματος στις ακτές - και του «Cyclone Project», το οποίο στρέφεται στην ενδοχώρα. Τα δεδομένα που συλλέγει η ομάδα του «Τυφώνα» στα εκατομμύρια απορρίμματα που έχει απομακρύνει από τις πιο απρόσιτες γωνιές της χώρας αξιοποιούνται πλέον από ερευνητικές ομάδες στην Ελλάδα και το εξωτερικό, ενώ δύο υποτροφίες του Ιδρύματος έχουν οδηγήσει σε δημοσιευμένες μελέτες σε έγκριτα διεθνή περιοδικά και συνέδρια. Το επόμενο βήμα έγινε με το «Saronicos Project». Πρόκειται για ένα πρόγραμμα προϋπολογισμού 1,5 εκατ. ευρώ, που φιλοδοξεί για πρώτη φορά να δώσει μια ολοκληρωμένη, επιστημονικά τεκμηριωμένη εικόνα που Σαρωνικού Κόλπου μέσα από τη σύμπραξη έντεκα διαφορετικών φορέων.

Στη λογική του προγράμματος, οι βαθιές λεκάνες του κόλπου λειτουργούν σαν χρονολόγιο του ανθρώπινου αποτυπώματος στη θάλασσα - χώροι όπου συσσωρεύεται ό,τι έχουμε αφήσει πίσω μας επί δεκαετίες, από μικροπλαστικά έως χημικές ουσίες. Παράλληλα, η μελέτη έχει αποκαλύψει εκπληκτικό πλούτο βιοποικιλότητας, με ολόκληρα συστήματα από ροδοφύκη (ή ροδόφυτα) να αναδύονται μπροσιά στους ερευνητές. H ίδια λογική διατρέχει και τα υπόλοιπα προγράμματα του Ιδρύματος: το «Fishing for Litter», που κινητοποιεί μια ολόκληρη κοινότητα αλιέων για την καταγραφή των απορριμμάτων που ανασύρουν τα δίχτυα τους από τον πυθμένα, και το «SeaChange Greek Islands», όπου η υποθαλάσσια παρέμβαση συνδυάζεται με την ενεργοποίηση των τοπικών κοινωνιών. Χαρακτηριστικό το παράδειγμα της γιορτής της φάβας στη Σχοινούσα, όπου n τοπική κοινωνία,με τη  συμβολή του Ίδρυματος, έμαθε κεραμική με στόχο να φτιάξει ποτήρια που θα συνοδεύουν το γλέντι. Πλέον, πέντε χρόνια μετά, μπορούν να υπερηφανεύονται ότι η γιορτή τους πραγματοποιείται χωρίς καθόλου πλαστικά μιας χρήσης. Κεντρικό ρόλο σε ολόκληρη αυτή την ερευνητική αλυσίδα διαδραματίζει τo Εργαστήριο Θαλάσσιας Γεωλογίας και Φυσικής Ωκεανογραφίας (Oceanus-Lab) του Τμήματος Γεωλογίας του Πανεπισιημίου Πατρών, υπό την επιστημονική διεύθυνση του καθηγητή Γιώργου Παπαθεοδώρου. Η συνεργασία του με το Ίδρυμα Λασκαρίδη ξεκίνησε το 2019, με την έναρξη τον «Typhoon Project», και μετρά ήδη επτά συνεχή χρόνια. Οι καταδύσεις των τηλεκατευθυνόμενων υποβρυχίων τού Oceanus-Lab έχουν καταγράψει σε συγκεκριμένα “hot spots» του Σαρωνικού πυκνότητες που φθάνουν τα 240.000 απορρίμματα ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο βυθού. Εχουν φωτίσει, όμως, την ίδια στιγμή, ένα αρχαίο ναυάγιο βόρεια του Φισκάρδου, τους κοραλλιογενείς σχηματισμούς των Κυκλάδων, την ακέραιη ζωή που ακόμα ανθεί στα ψυχρά βάθη.

Πριν παραχωρήσουμμε τον λόyο στον καθηγητή, η φωνή της Εύης Λαζού-Λασκαρίδη, Προέδρου του Κοινωφελούς Ιδρύματος Αθανάσιος Κ. Λασκαρίδης, δίνει το πλαίσιο μέσα στο οποίο κινείται όλη αυτή η προσπάθεια: «Όσο περισσότερο εξερευνούμε τον βυθό, τόσο περισσότερο συνειδητοποιούμε ότι γνωρίζουμε μόνο ένα μικρό μέρος του πλούτου που κρύβει. Για πολλούς ανθρώπους, ο βυθός συνδέεται κυρίως με τη ρύπανση και τα απορρίμματα. Είναι όμως ταυτόχρονα ένας κόσμος γεμάτος ζωή, με οικοσυστήματα εξαιρετικής αξίας που συχνά παραμένουν αόρατα στα μάτια μας. Αυτό προσπαθούμε να αναδείξουμε μέσα από τις δράσεις του Ιδρύματος. Από τις έρευνες στον Σαρωνικό και τη μελέτη της βιοποικιλότητας μέχρι το “Posidonia Project” και την προστασία των υποθαλάσσιων λιβαδιών, επενδύουμε ουστηματικά όχι μόνο στην καταγραφή των πιέσεων που δέχεται η θάλασσα, αλλά και στην κατανόηση όσων την κάνουν  πολύτιμη. Πιστεύω ότι προστατεύουμε πραγματικά μόνο ό,τι έχουμε γνωρίσει και μάθει να εκτιμούμε. Και γι’ αυτό η έρευνα, η εξερεύνηση και η γνώση αποτελούν για εμάς εξίσου σημαντικό κομμάτι της προστασίας της θάλασσας με κάθε δράση που πραγματοποιούμε στο πεδίο.

Κύριε Παπαθεοδώρου, το Εργαστήριό σας, το Oceanus-Lab του Τμήματος Γεωλογίας του Πανεπιστημίου Πατρών, συνεργάζεται με το Κοινωφελές Ίδρυμα Αθανάσιος Κ.Λασκαρίδης από την πρώτη κιόλας χρονιά του «Typhoon Project», το 2019. Πώς ξεκίνησε αυτή η συνεργασία και τι σας έπεισε τότε ότι άξιζε να επενδύσετε ερευνητικά σε ένα τέτοιο εγχείρημα;

«Η πρώτη μας συνάντηση με το Κοινωφελές Ίδρυμα Αθανάσιος Κ. Λασκαρίδης έγινε το 2017, αλλά η συνεργασία μας απέκτησε ουσιαστικό περιεχόμενο με την έναρξη του “Typhoon Project” το 2019. Η ισχυρή βούληση του Ιδρύματος να αντιμετωπίσει το πρόβλημα των θαλάσσιων απορριμμάτων στα ελληνικά αρχιπελάγη συνέπεσε με τη δική μας ερευνητική στόχευση: να ποσοτικοποιήσουμε το πρόβλημα και να παρέχουμε την επιστημονική τεκμηρίωση που απαιτείται για τον σχεδιασμό αποτελεσματικών πολιτικών. Αυτό που μας έπεισε να επενδύσουμε ερευνητικά στη συνεργασία ήταν ότι το “Typhoon Project” δεν αποτελούσε απλώς μια δράση καθαρισμού, αλλά μια μοναδική ευκαιρία να συνδυαστεί η περιβαλλοντική προστασία με τη συστηματική επιστημονική έρευνα σε μεγάλη κλίμακα. Το “Typhoon” λειτουργεί παράλληλα και ως ερευνητική πλατφόρμα. Με τη χρήση τηλεκατευθυνόμενων υποβρύχιων οχημάτων (ROVs) μπορούμε να μελετήσουμε τα βενθικά απορρίμματα, μία από τις λιγότερο γνωστές πτυχές της θαλάσσιας ρύπανσης, καθώς βρίσκονται εκτός του άμεσου οπτικού μας πεδίου. Η συνεργασία αυτή έχει ήδη αποδώσει σημαντικά επιστημονικά αποτελέσματα. Για πρώτη φορά αποκτήσαμε συστηματικά δεδομένα για την πυκνότητα, τη σύσταση και τις κύριες πηγές των βενθικών απορριμμάτων στον Σαρωνικό και στον Θερμαϊκό Κόλπο, συμβάλλοντας ουσιαστικά στην κατανόηση του προβλήματος στις δύο σημαντικότερες αστικές θαλάσσιες περιοχές της χώρας. Τα αποτελέσματα έχουν δημοσιευθεί σε έγκριτα διεθνή επιστημονικά περιοδικά, ενώ παράλληλα υποστήριξαν την ολοκλήρωση μιας διδακτορικής διατριβής, με την υποστήριξη του Ιδρύματος».

Οι εκτιμήσεις σας για τον Δυτικό Σαρωνικό μιλούν για πυκνότητες της τάξεως των 10.000 απορριμμάτων ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο πυθμένα. Πώς φθάνει κανείς σε έναν τέτοιον αριθμό -τί σημαίνει πρακτικά για έναν μη ειδικό, και πώς συγκρίνεται με άλλες θαλάσσιες περιοχές που έχετε μελετήσει στη Μεσόγειο;

«Οι εκτιμήσεις αυτές δεν προκύπτουν από μία μόνο μέτρηση. Βασίζονται σε συστηματικές καταγραφές του πυθμένα με τηλεκατευθυνόμενα υποβρύχια οχήματα (ROVs), από τις οποίες υπολογίζουμε την πυκνότητα των απορριμμάτων ανά μονάδα επιφάνειας. Η δυσκολία είναι ότι τα βενθικά απορρίμματα δεν κατανέμονται ομοιόμορφα. Ὑπάρχουν περιοχές με πολύ υψηλές συγκεντρώσεις, τα λεγόμενα “hot spots”, και άλλες σχεδόν χωρίς απορρίμματα. Γι’ αυτό απαιτείται μεγάλος αριθμός καταγραφών ώστε η εκτίμηση να είναι όσο το δυνατόν πιο αντιπροσωπευτική. Για έναν μη ειδικό, ο αριθμός αυτός σημαίνει ότι σε μία έκταση πυθμένα ενός τετραγωνικού χιλιομέτρου, σε συγκεκριμένη περιοχή, μπορεί να υπάρχουν δεκάδες ή ακόμη και εκατοντάδες χιλιάδες απορρίμματα. Δεν πρόκειται, δηλαδή, για μια ομοιόμορφη εικόνα ρύπανσης, αλλά για εστίες ιδιαίτερα έντονης συσσώρευσης απορριμμάτων. Στον Σαρωνικό, νεότερες έρευνές μας κατέγραψαν τοπικά πυκνότητες που φθάνουν έως και τα 240.000 απορρίμματα ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο, ενώ στον Θερμαῖκό Κόλπο οι αντίστοιχες τιμές φθάνουν ακόμη και το ένα εκατομμύριο. Πρόκειται όμως για τοπικές συγκεντρώσεις (“hot spots”) και όχι για τη μέση κατάσταση των κόλπων, καθώς τα απορρίμματα κατανέμονται εξαιρετικά ανομοιόμορφα. Οι πολύ υψηλές αυτές συγκεντρώσεις εντοπίζονται κυρίως στα ρηχά νερά, έως περίπου τα 50 μέτρα βάθος, ενώ βαθύτερα οι πυκνότητες μειώνονται σημαντικά. Το ενδιαφέρον είναι ότι η σύγκριση με άλλες περιοχές της Μεσογείου δεν είναι πάντα προφανής. Σε πρόσφατη έρευνα που πραγματοποιήσαμε με διεθνείς συνεργάτες στο βαθύτερο σημείο της Μεσογείου,το Φρέαρ των Οινουσσών (Calypso Deep), σε βάθος περίπου 5.122 μέτρων καταγράψαμε περίπου 26.700 απορρίμματα ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο πυθμένα. Το εύρημα αυτό δείχνει πως, παρότι τα απορρίμματα φθάνουν ακόμη και στα μεγαλύτερα βάθη, οι πυκνότερες συγκεντρώσεις τους εντοπίζονται συχνά στις παράκτιες ζώνες, όπου οι ανθρώπινες δραστηριότητες είναι εντονότερες. Συνολικά, τα ευρήματα αυτά δείχνουν ότι τα θαλάσσια απορρίμματα έχουν πλέον φθάσει σε κάθε γωνιά της Μεσογείου, από τις πιο επιβαρυμένες παράκτιες περιοχές έως τα μεγαλύτερα βάθη της».

Δουλεύετε με τηλεκατευθυνόμενα υποβρύχια οχήματα (ROVs) σε βάθη όπου το ανθρώπινο μάτι δεν φθάνει. Τί είναι αυτό που σας έχει προκαλέσει τη μεγαλύτερη έκπληξη -θετική ή αρνητική - τα χρόνια που κοιτάτε τον ελληνικό βυθό μέσα από αυτούς τους φακούς;

«Δεν υπάρχει “αδιάφορος” ελληνικός βυθός. Κάθε κατάδυση τωv τηλεκατευθυνόμενων υποβρύχιων οχημάτων αποκαλύπτει κάτι που μας εκπλήσσει, γι’ αυτό και κάθε αποστολή παραμένει για την ομάδα μας μια μοναδική εμπειρία. Αν έπρεπε όμως να ξεχωρίσω κάτι, θα έλεγα ότι αυτό που με εντυπωσιάζει περισσότερο είναι η έντονη αντίθεση που συναντούμε: από τη μία ένας υποθαλάσσιος κόσμος εξαιρετικής ομορφιάς και από και την άλλη οι εμφανείς συνέπειες της ανθρώπινης δραστηριότητας. Δεν θα ξεχάσουμε ποτέ τα πρώτα πλάνα από το αρχαίο ναυάγιο βόρεια του Φισκάρδου στην Κεφαλλονιά, μια μοναδική χρονοκάψουλα της αρχαίας ναυπηγικής και της ναυτικής ιστορίας της Μεσογείου. Με την ίδια όμως ένταση μας προκαλεί θλίψη η εικόνα ενός πυθμένα γεμάτου απορρίμματα ή των λιβαδιών Ποσειδωνίας που έχουν υποβαθμιστεί από τις ανεξέλεγκτες αγκυροβολίες. Ταυτόχρονα, οι πρόσφατες έρευνές μας στις Κυκλάδες, με την υποστήριξη του Ιδρύματος Αθανάσιος Κ. Λασκαρίδης και του Ιδρύματος Αθηνάς Ι. Μαρτίνου, μας αποκάλυψαν έναν ακόμη σχεδόν άγνωστο κόσμο: τους κοραλλιγενείς σχηματισμούς που δημιουργούνται από ενασβεστωμένα ροδοφύκη, τις γνωστές στους ψαράδες “τραγάνες”. Σε βάθη περίπου 100 μέτρων συναντά κανείς τοπία μοναδικής αισθητικής και μεγάλης οικολογικής αξίας. H εμπειρία αυτή μας ενέπνευσε να δημιουργήσουμε το ντοκιμαντέρ με τίτλο “Ζώντες Λίθοι”, με στόχο να αναδείξουμε όχι μόνο την οικολογική σημασία αυτών των ενδιαιτημάτων, αλλά και την ιδιαίτερη ομορφιά τους. Ίσως αυτή να είναι και η μεγαλύτερη έκπληξη όλων: ότι κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας συνυπάρχουν ένας ανεκτίμητος φυσικός και πολιτιστικός πλούτος με τις πιο έντονες επιπτώσεις της ανθρώπινης παρέμβασης».

Στο πλαίσιο του «Saronicos Project», το Oceanus-Lab δούλεψε για πρώτη φορά παράλληλα με τo σκάφος «Typhoon» του Κοινωφελούς Ιδρύματος Αθανάσιος Κ. Λασκαρίδης και το ωκεανογραφικό «ΑΙΓΑΙΟ» του Ελληνικού Κέντρου Θαλασσίων Ερευνών. Τί απαιτείται επιστημονικά για μια τέτοια συνέργεια; Ποιά είναι τα αβαντάζ και ποιές οι προκλήσεις;

«Πράγματι, η ταυτόχρονη επιχειρησιακή δράση δύο ερευνητικών σκαφών με κοινό επιστημονικό σχεδιασμό δεν είναι συνηθισμένη πρακτική, ούτε στην Ελλάδα ούτε διεθνώς. Μια τέτοια συνέργεια απαιτεί προσεκτικό σχεδιασμό, στενό συντονισμό των ερευνητικών ομάδων και κοινά πρωτόκολλα, ώστε τα δεδομένα που συλλέγονται από διαφορετικές ερευνητικές πλατφόρμες να είναι πλήρως συγκρίσιμα και να μπορούν να αξιοποιηθούν συνδυαστικά. Στο “Saronicos Project” ο σχεδιασμός έγινε από κοινού με τους ερευνητές του ΕΛΚΕΘΕ, αξιοποιώντας τα ιδιαίτερα πλεονεκτήματα κάθε ερευνητικής υποδομής. Το ωκεανογραφικό σκάφος “ΑΙΓΑΙΟ” πραγματοποίnσε ουστηματικές γεωφυσικές έρευνες και δειγματοληψίες ιζημάτων στον Νότιο Σαρωνικό, ενώ το “Typhoon” υποστήριξε καταδύσεις με τηλεκατευθυνόμενα υποβρύχια οχήματα (ROVs) στις ίδιες περιοχές. Στη συνέχεια, το μικρό ερευνητικό σκάφος του Oceanus-Lab πραγματοποίησε αντίστοιχες έρευνες στον κόλπο της Σαλαμίνας, συμπληρώνοντας τη συνολική εικόνα της περιοχής. Το μεγάλο πλεονέκτημα αυτής της συνεργασίας είναι ότι συνδυάζει διαφορετικές μεθόδους και τεχνογνωσία, επιτρέποντάς μας να αποκτήσουμε μια πολύ πιο ολοκληρωμένη εικόνα του θαλάσσιου περιβάλλοντος μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα. Παράλληλα, η συνεργατική επεξεργασία των δεδομένων ενισχύει σημαντικά την αξιοπιστία των αποτελεσμάτων. H μεγαλύτερη πρόκληση είναι ο ακριβής συντονισμός των επιχειρήσεων στη θάλασσα και η ενοποίηση μεγάλου όγκου διαφορετικών δεδομένων σε ένα ενιαίο επιστημονικό πλαίσιο. Πιστεύω ότι η συνεργασία μεταξύ διαφορετικών ερευνητικών υποδομών είναι το κλειδί για την επόμενη γενιά της θαλάσσιας έρευνας».

Μιλάμε για ένα από τα μεγαλύτερα ερευνητικά προγράμματα στην Ελλάδα που χρηματοδοτούνται εξ ολοκλήρου από ιδιωτικό κοινωφελή φορέα και όχι από κρατικές ή ευρωπαϊκές πηγές. Πώς αλλάζει αυτό τη δουλειά ενός πανεπιστημιακού εργαστηρίου - σε ταχύτητα, σε ευελιξία, σε δυνατότητα να επιλέγει τι θα μελετήσει - και τί λέει, κατά τη γνώμη σας, για τη σχέση έρευvας και κοινωνίας στη χώρα μας;

«H δημόσια και η ευρωπαϊκή χρηματοδότηση αποτελούν τον βασικό και αναντικατάστατο πυλώνα της επιστημονικής έρευνας. Όταν όμως συμπληρώνονται από μια σοβαρή και μακροχρόνια κοινωφελή συνεργασία, δημιουργούνται οι προϋποθέσεις για μεγαλύτερη συνέχεια και ευελιξία, στοιχεία ιδιαίτερα σημαντικά στη θαλάσσια έρευνα. Αυτό αποκτά ιδιαίτερη σημασία στην Ελλάδα, μια χώρα η οποία παράyει θαλάσσια έρευνα πολύ υψηλότερου επιπέδου από ό,τι θα περίμενε κανείς με βάση την εθνική χρηματοδότηση που διαθέτει. Η επιστημονική αριστεία υπάρχει· αυτό που υπολείπεται είναι η σταθερή επένδυση σε ερευνητικές υποδομές και μακροχρόνια προγράμματα παρακολούθησης. Για το Oceanus-Lab, το σημαντικότερο ήταν η δυνατότητα να σχεδιάσουμε και να υλοποιήσουμε μια πολυετή ερευνητική προσπάθεια, με συνέπεια στη συλλογή αξιόπιστων δεδομένων και πλήρη επιστημονική ανεξαρτησία. Αυτό είναι, πιστεύω, το ουσιαστικό μήνυμα: η κοινωνία έχει πολλά να κερδίσει όταν διαφορετικοί φορείς επενδύουν στη γνώση, με απόλυτο σεβασμό στην αυτονομία της επιστήμης»

 To «Posidonia Project», ένα από τα σημαντικότερα προγράμματα για την προστασία των υποθαλάσσιων λιβαδιών Ποσειδωνίας (Posidonia oceanica) στην Ελλάδα, περνάει σε μια νέα φάση ανάπτυξης. Το Κοινωφελές Ίδρυμα Αθανάσιος K. Λασκαρίδης αναλαμβάνει την υλοποίησή του, διασφαλίζοντας τη συνέχεια και την περαιτέρω εξέλιξη μιας ώριμης επιστημονικής και περιβαλλοντικής πρωτοβουλίας, η οποία τα προηγούμενα χρόνια σχεδιάστηκε και υλοποιήθηκε από το Ίδρυμα Vodafone. H μετάβαση αυτή σηματοδοτεί τη συνέχιση ενός έργου που έχει ήδη συμβάλει ουσιαστικά στη γνώση και την προστασία ενός από τα σημαντικότερα οικοσυστήματα της Μεσογείου, ενώ δημιουργεί τις προϋποθέσεις για την περαιτέρω επιστημονική του ανάπτυξη, τη διεύρυνση της γεωγραφικής του εμβέλειας και την ενίσχυση της ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης των πολιτών.

Στόχος του «Posidonia Project» είναι η χαρτογράφηση, η παρακολούθηση και η προστασία των υποθαλάσσιων λιβαδιών Posidonia oceanica, καθώς και η ανάδειξη της καθοριστικής σημασίας τους για τη θαλάσσια βιοποικιλότητα, την προστασία των ακτών, την ποιότητα των υδάτων και την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής.

Το «Posidonia Project» εντάσσεται σε ένα ευρύτερο πλέγμα δράσεων του Κοινωφελούς Ιδρύματος Αθανάσιος Κ. Λασκαρίδης, ενισχύοντας μια μακροχρόνια στρατηγική για την προστασία της ελληνικής θάλασσας, η οποία συνδυάζει την επιστημονική έρευνα, τη δράση πεδίου, την καινοτομία και την περιβαλλοντική εκπαίδευση. To πρόγραμμα έρχεται να συμπληρώσει πρωτοβουλίες όπως τα «Typhoon Project» , «Cyclone Project» και «Saronicos Project», δημιουργώντας ένα ολοκληρωμένο οικοσύστημα γνώσης και δράσης για την  προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος.

 Βασικός επιστημονικός εταίρος του προγράμματος παραμένει το Oceanus-Lab του Πανεπιστημίου Πατρών, υπό τη διεύθυνση του Καθηγητή Γιώργου Παπαθεοδώρου. Η συνεργασία έχει ήδη αποφέρει σημαντικά αποτελέσματα για την καταγραφή και αξιολόγηση της κατάστασης των λιβαδιών Ποσειδωνίας, αξιοποιώντας τεχνολογίες αιχμής και ενεργοποιώντας τους πολίτες μέσα από δράσεις citizen science.